Straż Honorowa NSPJ

STRAŻ HONOROWA  NAJŚWIĘTSZEGO  SERCA  PANA  JEZUSA

20180616_120852111111111111

Straż Honorowa Najświętszego Serca Pana Jezusa jest stowarzyszeniem skupiającym ludzi pragnących odpowiedzieć na skargę Pana Jezusa w Ogrójcu: „Czy nie mogliście czuwać jednej godziny ze Mną?”.Już ze szczytów Kalwarii Zbawiciel błogosławi pierwszej Straży Honorowej – duszom miłującym, wiernym i heroicznym, które trwały u stóp krzyża. Była to Maryja – matka Jezusa, Jan – ukochany uczeń i Maria Magdalena – rozmiłowana w Chrystusie.

Odwieczny plan zbawienia człowieka, kontynuowany przez Stwórcę, realizował się następnie poprzez powtarzające się kilka razy objawienia Pana Jezusa, których doznawała św. Małgorzata Maria Alacoque z Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (1673 – 1675), założonego przez świętych – Franciszka Salezego i Joannę Franciszkę de Chantal we Francji. 12 marca 1863 r. siostra Wizytka Maria od Najświętszego Serca doznała wewnętrznej wizji. Chrystus sam podsunął pomysł! Pod jej wrażeniem narysowała tarczę zegara, w środku której znajdowało się włócznią przebite Serce Jezusa; u góry rysunku umieściła słowa: cześć, miłość, wynagrodzenie, zaś u dołu: Straż Honorowa Najświętszego Serca. Tak powstał zegar Straży Honorowej, który stał się symbolem sprowadzającym niezliczone rzesze ludzi do Boga. Następnego dnia, w trzeci piątek Wielkiego Postu, około godziny 1600, s. Maria od Najświętszego Serca przyniosła przełożonej pierwszy zegar Straży Honorowej. Ta pobłogosławiła go i zgodziła się, by imiona wszystkich sióstr zostały wpisane na zegarze przy dowolnie wybranej przez każdą z nich godzinie. Tak więc 13 marca 1863 r. kilkudziesięcioosobowa wspólnota zakonna, jako pierwsza została zapisana na zegarze strażowym. Był to dzień narodzin Straży Honorowej.

 

Ośrodek Straży Honorowej w Parafii Chomranice  założony został 14 listopada 1934 roku. Liczba członków oraz aktywność pierwszej chomranickiej Straży Honorowej pozostaje nieznana. Reaktywacja działalności stowarzyszenia nastąpiła 9 kwietnia 2018 roku. Aktualna liczba członków to 75 osób.

 

Członkowie Straży Honorowej starają się swoim wynagrodzeniem i miłością pocieszać Jezusowe Serce, napełnione boleścią z powodu zapomnienia i niewdzięczności ludzkiej. To Serce, zranione niegdyś na krzyżu włócznią setnika, a wciąż ranione przez nasze grzechy, mimo iż jest Ono źródłem mocy i chrześcijańskiej nadziei. Dewizą Arcybractwa jest więc: cześć, miłość, wynagrodzenie Sercu Jezusa.

Wszystkich, pragnących wynagradzać Sercu Pana Jezusa zachęcamy do wstępowania w szeregi Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Liturgiczne święto Straży Honorowej NSPJ przypada w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała.

W każdy Pierwszy Czwartek miesiąca Straż Honorowa prowadzi adoracje w Godzinę Świętą.

Opiekun duchowy: ks. Adam Cieśla

Zelator: Sylwia Jabłońska, tel. 606212895, e-mail:sylwiajablonska800@gmail.com

DRUGA ROCZNICA REAKTYWACJI STRAŻY HONOROWEJ NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA W NASZEJ PARAFII

Mija już druga rocznica reaktywacji Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa w naszej parafii w okolicznościach, które dla wszystkich są trudne i bolesne. Jako duchowa wspólnota jednoczyliśmy się o 12:00 4 kwietnia w Godzinie Obecności, ofiarując Panu Jezusowi naszą cześć, miłość i wynagrodzenie.

Jeden z księży biskupów powiedział: „Pomimo bolesnej sytuacji bycia pozbawionym Mszy i Komunii Świętej, katolicy nie powinni ulegać frustracji ani melancholii. Powinni przyjąć tę próbę jako okazję uzyskania obfitych łask przygotowanych dlań przez Bożą Opatrzność. (…) Można mieć nadzieję, że sytuacja ta przyniesie nowe duchowe owoce w postaci wyznawców wiary i świętości.”

W liście do Hebrajczyków czytamy takie słowa: „Gdy bowiem Mojżesz miał zbudować przybytek, to w ten sposób został pouczony przez Boga. Patrz zaś – mówi – abyś uczynił wszystko według wzoru, jaki ci został ukazany na górze.”
(Hbr 8, 5) Te słowa możemy odnieść do siebie samych. Czyńmy wszystko w naszej domowej codzienności, w każdej chwili naszego życia, według tego wzoru, jaki zobaczyliśmy na górze – Golgocie; według tego wzoru, jaki pamiętamy z Mszy świętej.

Podczas Mszy świętej kapłan mówi słowa: Módlcie się, aby moją i waszą ofiarę przyjął Bóg Ojciec Wszechmogący. Wierni odpowiadają: Niech Pan przyjmie ofiarę z rąk twoich na cześć i chwałę swojego Imienia, a także na pożytek nasz i całego Kościoła świętego. Te słowa nabierają pewnej dodatkowej głębi w tym trudnym czasie. Starajmy się w życiu domowym składać różne drobne ofiary, jak akty cierpliwości wobec domowników, akty wytrwałości i solidności w pracach domowych, akty pokory wobec Boga, akty modlitwy. Godzina Obecności właśnie w takich okolicznościach nabiera jeszcze głębszego znaczenia i staje się szczególnym znakiem miłości do Pana Jezusa. W pewnym sensie biurko, stół kuchenny, stolik, domowy ołtarzyk – wszystkie te miejsca stają się ostatecznie małymi ołtarzami, przy których mogę poświęcić siebie, zrezygnować z siebie i zjednoczyć się z Panem Jezusem, który na ołtarzu w kościele ponawia swoją Ofiarę. Najświętszy Sakrament jest wiecznym centrum naszego życia duchowego, także w tych dniach, choć na odmienny sposób. W tych dniach Pan Jezus daje nam poznać swoją tak długą tęsknotę za ludźmi, którzy zbyt często zostawiali Go samotnego bez żadnego powodu i nieraz niewiele przejmują się eucharystyczną obecnością. Poznajemy Jego uczucia i Jego tęsknotę w tej przedziwnej sytuacji ograniczenia kultu publicznego. Trwajmy w zjednoczeniu z Panem Jezusem, pomimo niewątpliwej uciążliwości, jaką niesie obecna sytuacja. Nasze drobne Ofiary zanośmy Panu Jezusowi przez Anioła Stróża. Pomocą może być następująca modlitwa:

„Aniele Stróżu, pójdź za mnie do kościoła, uklęknij za mnie na Mszy świętej. Podczas Ofiarowania zabierz mnie do Pana Boga i podaruj Mu moją służbę – to, czym jestem i to, co mam, ofiaruj jako moje dary. Podczas konsekracji adoruj mego Zbawcę prawdziwie obecnego, wznosząc modlitwy za tych, którzy mnie kochają i tych, którzy mnie urazili, i za zmarłych, aby Krew Chrystusa obmyła ich wszystkich. Podczas Komunii świętej przynieś mi Ciało i Krew Chrystusa, jednocząc mnie z Nim w duchu, by moje serce stało się Jego mieszkaniem. Nieś do Niego błagania, by poprzez Jego Ofiarę wszyscy ludzie na ziemi zostali wybawieni. Gdy Msza święta dobiegnie końca, zanieś Błogosławieństwo Pana do mojego domu i do domu moich bliźnich. Amen!”

Warto trzymać się także modlitw zawartych w modlitewniku Straży (na przykład modlitwa Komunii duchowej). Warto korzystać z pomocy, jakimi są: rytuał rodziny oraz diecezjalne rekolekcje (wszelkie szczegóły są podane w ogłoszeniach parafialnych). Być może ktoś chciałby w Wielkim Tygodniu, w Triduum, poświęcić się rodzinnie Sercu Pana Jezusa według tego, co czasami było proponowane na spotkaniach (obecność kapłana nie jest konieczna). Istotnie, ten czas jest bardzo dobry, aby dokonać trzydniowego, rodzinnego przygotowania i w wybrany dzień poświęcić rodzinę Sercu Pana Jezusa. Wszelkie informacje i pomoce dla zainteresowanych – to niekoniecznie muszą być osoby ze Straży – zostaną przekazane telefonicznie i mailowo przez panią zelatorkę – tel. 606 212 895.

Święty Paweł napisał: „Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co wysokie, ani co głębokie, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.” (Rz 8, 37 – 39) Podobnie można powiedzieć, że nawet epidemia, nie odłączy nas od miłości Bożej. Jako kapłani zapewniamy o gorącej modlitwie za Was. Pośredniczką wszelkich łask niech będzie dla nas Najświętsza Maryja Panna. Nie zmarnujmy żadnej okazji, żeby Ją uczcić. Niech żyje Jezus!

 PODPOWIEDZI ZWIĄZANE Z DUCHOWYM PRZEŻYWANIEM CZASU EPIDEMII

Dyspensa to uchylenie przez księdza biskupa obowiązku związanego z przepisem prawa kościelnego. Od przykazań Bożych nie ma dyspensy, ale od przykazań kościelnych w szczególnych sytuacjach może zostać udzielona dyspensa przez prawowitą władzę kościelną. Pandemia stanowi taką wyjątkową sytuację; ksiądz Biskup udzielił dyspensy dla diecezjan od uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii, a więc od obowiązku związanego z I przykazaniem kościelnym. W związku z tym nie ma grzechu śmiertelnego, a nawet lekkiego, ten, kto w tym trudnym czasie nie jest fizycznie obecny na Mszy świętej. Rzeczy tak się mają aż do odwołania dyspensy.

Starajmy się przeżywać ten czas w duchu pobożności. Naszym Patronem może być święty Józef, Mistrz Pobożności w życiu domowym. Pośród prac i domowej codzienności, ciągle przebywał w obecności Pana Jezusa i Najświętszej Maryi Panny. Cenne podpowiedzi związane z religijnym przeżywaniem niedzieli sformułował jeden z księży biskupów: „Wobec braku możliwości uczestniczenia w niedzielnej Mszy świętej, katoliccy rodzice powinni gromadzić swoje rodziny w domach. Mogą uczestniczyć w transmisjach Mszy świętej realizowanych przez telewizję lub Internet, a jeśli to okazałoby się niemożliwe, powinni poświęcić godzinę na modlitwę mającą na celu uświęcenie Dnia Pańskiego i duchowe złączenie się z Ofiarą Mszy Świętych (…) Taka niedzielna godzina modlitw mogłaby wyglądać w następujący sposób: modlitwa różańcowa, lektura Ewangelii przypadającej na daną niedzielę, akt skruchy, akt Komunii Duchowej, Litania, modlitwa za cierpiących, umierających i prześladowanych, modlitwa za papieża i duchownych, modlitwa o zakończenie duchowej i fizycznej epidemii. Katolicka rodzina w każdy piątek Wielkiego Postu powinna także odmawiać nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Dalej, w niedzielę po południu lub wieczorem rodzice mogliby zgromadzić dzieci na lekturze żywotów świętych, zwłaszcza świętych żyjących w czasach prześladowań Kościoła.” Każdy, według swojej miary i sytuacji swojej rodziny, może spróbować zastosować powyższe wskazówki.

Starajmy się praktykować Komunię duchową. Członkowie Straży Honorowej mogą tę praktykę łączyć z Godziną Obecności. Komunia duchowa polega na wzbudzeniu w sobie gorącego pragnienia przyjęcia Komunii świętej (o pragnieniu mówiła Ewangelia o spotkaniu Pana Jezusa z Samarytanką). Jest aktem rozumu, woli i serca; jest duchowym przystąpieniem do Serca Pana Jezusa. Komunia duchowa może być przyjmowana wielokrotnie w ciągu dnia; mogą jej towarzyszyć różne akty strzeliste.

 

Komentowanie jest wyłączone