Ogłoszenia parafialne

Chomranice, dnia 28 lutego 2021 r.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

  1. Dziś po Sumie  śpiewana Droga Krzyżowa. O godz. 15.30  Gorzkie Żale a po nich Msza święta.  Bóg zapłać za dzisiejsze ofiary składane do puszek na Ogólnopolski Fundusz Misyjny „Ad Gentes”. Zachęcamy także do solidarności z misjonarzami przez modlitwę, post  i jałmużnę.
  2. Dziś po Mszy Świętej wieczornej spotkanie Parafialnej Rady Duszpasterskiej.
  3. Msze święte w tym tygodniu rano o godzinie 6.30 a w środę, czwartek, piątek i sobotę także  o godzinie 17.00.
  4. W środę o godz. 17.00 Nowenna do MB Nieustającej Pomocy a po niej Msza Święta.
  5. W I czwartek miesiąca o godzinie 16.00, będzie godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu. Serdecznie zapraszamy.
  6. W piątek rano Msza św. o godz. 6.30, a po południu o godz. 16.30 adoracja Najświętszego Sakramentu, o 17.00 DROGA KRZYŻOWA a po niej Msza Święta. O godzinie 20.00 Droga Krzyżowa przygotowana przez Młodzież.
  7. W I sobotę miesiąca o godzinie 16.00 kolejne Nabożeństwo Pierwszych Sobót. O 17.00  Msza Święta. Po Mszy świętej  zmiana Tajemnic Różańcowych i katecheza chrzcielna.
  8. Uroczysty Chrzest Święty będzie 7 marca w czasie Mszy św. o godz. 11.00. Kolejny w drugi dzień Świąt Wielkanocnych o godzinie 11.00.
  9. Spowiedź Święta przed I Piątkiem miesiąca: Środa od godz. 16.00  dzieci młodsze ze  Szkół Podstawowych;  I Czwartek od godz. 16.00 klasy  7 i 8  Szkół Podstawowych: I Piątek od godz. 16.00: Młodzież Szkół Średnich, Zawodowych i Starsi.
  10. Przyszła niedziela jest I niedzielą miesiąca. Na Mszach Świętych a także od sumy do wieczornej Mszy Świętej będzie adoracja Najświętszego Sakramentu. Serdecznie zapraszamy.
  11. Od dzisiejszej niedzieli w zakrystii można nabywać paschaliki i baranki wielkanocne, składając ofiarę  za małe 6,  a  za większe 10 złotych. Ofiary te zostaną przeznaczone na pomoc najbardziej potrzebującym w ramach akcji Caritas. Gdyby były chętne dzieci, które tak jak w latach poprzednich chciałyby się dołączyć do pomocy najbiedniejszym swoimi drobnymi ofiarami, to mogą to uczynić zabierając skarbonkę dzisiaj z zakrystii i przynosząc ją w Wielką Sobotę do kościoła.
  12. Tak bardzo dziękujemy Panu Januszowi Świerczkowi i jego współpracownikom za podjęcie się i tak fachowe wykonanie remontu schodów. Wykonane schody stały się bardzo pięknym elementem naszej świątyni. Niech Bóg stokrotnie wynagrodzi.
  13. Dzięki życzliwości firmie Kowal Stach zostały już zamontowane balustrady na naszych schodach. Firma również zgodziła się na czasowe odłożenie zapłaty za wykonaną pracę. W miarę naszych możliwości będziemy regulować nasze zobowiązania. Za wszelką pomoc finansową Parafian, tak na schody jak również na balustrady, tak bardzo dziękujemy.
  14. Dziękujemy też kolejnym rodzinom z  Klęczan za sprzątanie naszych świątyń. Bóg zapłać. Na ten tydzień troskę o nasze świątynie powierzamy kolejnym rodzinom.
  15. Również tak bardzo dziękujemy mieszkańcom Krasnego Potockiego za odśnieżanie parkingu i dojścia do świątyni. Bóg zapłać. Troskę o odśnieżanie w miesiącu marcu powierzamy mieszkańcom Woli Marcinkowskiej.
  16. W miesiącu marcu będą odprawiane Msze Święte gregoriańskie za śp: + Józefę Salamon + Zofię Jacak, + Joannę Pacholarz oraz + Zofię Staszak.
  17. W ostatnim czasie Pan Bóg odwołał z naszej parafialnej wspólnoty śp. + Pawła Staszaka z Krasnego Potockiego oraz śp. + Stanisławę Leśniara z Kłodnego, której pogrzeb będzie jutro o godzinie 14.00 . Polećmy ich nieśmiertelne dusze Bożemu Miłosierdziu jak również dusze  śp.:  + Heleny Wideł, Tadeusza Salamona, Stanisława Sasaka oraz Eugeniusza., za których to zmarłych w miesiącu lutym są odprawiane  Msze Święte Gregoriańskie. Dobry Jezu a nasz Panie…

 

 

 

 

W okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia dokonujemy rozliczeń podatkowych. Polskie prawo daje nam możliwość przekazania 1% naszego podatku na rzecz wybranej przez nas organizacji pożytku publicznego. Wielkość naszego podatku nie ulega zmianie – my jedynie decydujemy o jego przeznaczeniu. Zwracamy się z serdeczną prośbą i apelem do wszystkich, którzy składają zeznania podatkowe o przekazanie także w tym roku 1% należnego podatku na cele realizowane przez Caritas Diecezji Tarnowskiej. Przypominamy, że podobnie jak w roku ubiegłym wystarczy na zeznaniu podatkowym PIT wpisać lub sprawdzić, czy został już wpisany przez Urząd Skarbowy numer KRS naszej Caritas (0000211791) oraz kwota przekazywanego 1% podatku. Na stronie internetowej Caritas (caritas.diecezja.tarnow.pl) znajduje się nadal bezpłatny program do wypełniania zeznań podatkowych. Zachęcamy gorąco do skorzystania z niego oraz wsparcia w ten sposób dzieł miłosierdzia prowadzonych przez naszą diecezjalną Caritas.

 

 

 

PENITENCJARIA APOSTOLSKA

Prot. N. 910-957/20/I

Ojcze Święty,

Stanisław Gądecki, Arcybiskup Metropolita Poznański i Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, ze czcią prosi o udzielenie odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Waszej Świątobliwości) wiernym, którzy w duchowej łączności z Jubileuszem Compostelli, od dnia 31 grudnia 2020 r. aż do dnia 31 grudnia 2021 r., w Roku Świętym Jakubowym, odrywając się w duchu od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawiedzą w formie pielgrzymki którykolwiek z 48 kościołów stacyjnych, wymienionych w wykazie przesłanym do Penitencjarii Apostolskiej w dn. 8 grudnia 2020 r., i pobożnie wezmą tam udział w obchodach jubileuszowych, lub przynajmniej przez odpowiednio długi czas pozostaną na pobożnym rozmyślaniu, kończąc je Modlitwą Pańską, Wyznaniem Wiary oraz wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny i Świętego Jakuba Większego, Apostoła.

A Bóg etc.

Dnia 14 grudnia 2020 r.

PENITENCJARIA APOSTOLSKA z upoważnienia Ojca Świętego Franciszka chętnie udziela łaski zgodnie z prośbami na cały Rok Święty Jakubowy, zgodnie z załączonym wykazem od Prot. N. 910/20/I do Prot. N. 957/20/I.

Osoby w podeszłym wieku, chorzy oraz wszyscy, którzy z ważnej przyczyny nie mogą opuścić domu, mogą w równym stopniu uzyskać odpust zupełny, wzbudziwszy w sobie niechęć wobec jakiegokolwiek grzechu oraz intencję wypełnienia, skoro tylko będzie to możliwe, trzech zwyczajnych warunków, jeśli przed jakimkolwiek obrazem Świętego będą się łączyć duchowo z obchodami jubileuszowymi, poleciwszy miłosierdziu Bożemu swoje modlitwy, cierpienia lub niedogodności własnego życia.

Dlatego więc, aby dostęp do łaski Bożej, udzielanej mocą władzy kluczy Kościoła, okazał się łatwiejszy przez duszpasterską miłość, Penitencjaria usilnie prosi, aby kapłani wyposażeni we właściwe uprawnienia do przyjmowania spowiedzi, ochoczo i wielkodusznie poświęcali się sprawowaniu sakramentu pokuty.

Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

Mauro Kard. PIACENZA

Penitencjarz Większy

Ks. Krzysztof NYKIEL

Regens

***

 

PENITENCJARIA APOSTOLSKA

DEKRET

Prot. n. 866/20/I

Udziela się daru specjalnych Odpustów z okazji Roku Jubileuszowego na cześć Świętego Józefa, zarządzonego przez Papieża Franciszka dla godnego uczczenia 150. rocznicy dnia, w którym Święty Józef został ogłoszony Patronem Kościoła Katolickiego.

Dziś upływa 150 lat, od kiedy Dekretem „Quemadmodum Deus” Błogosławiony Papież Pius IX, poruszony ciężką i bolesną goryczą czasów, w których znajdował się Kościół prześladowany przez wrogów, ogłosił Świętego Józefa Patronem Kościoła Katolickiego.

Celem utrwalenia ufności całego Kościoła w szczególny patronat Opiekuna Jezusa, Jego Świątobliwość Papież Franciszek postanowił, że od dnia dzisiejszego aż do dnia 8 grudnia 2021, dnia rocznicy ogłoszenia owego Dekretu oraz dnia poświęconego Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej i Oblubienicy najczystszego Józefa, będzie obchodzony specjalny Rok Świętego Józefa, w którym wszyscy wierni będą mogli na jego wzór wzmacniać codziennie własne życie wiary, w pełni realizując wolę Bożą.

A zatem niech wszyscy wierni, poprzez modlitwy i dobre czyny, z pomocą Świętego Józefa, Opiekuna Świętej Rodziny z Nazaretu, starają się uzyskać pociechę i ulgę w ciężkich ludzkich utrapieniach, które dręczą współczesny świat.

Pobożność względem Opiekuna Odkupiciela rozwinęła się bujnie w historii Kościoła, który nie tylko przyznaje mu wyjątkowy kult zaraz po Matce Bożej i jego Oblubienicy, ale także powierzył mu liczne patronaty.

Magisterium Kościoła z upodobaniem i wytrwale odnajduje w osobie Świętego Józefa, jak w skarbcu, dawne i nowe doskonałości, podobnie jak ojciec rodziny z Ewangelii Św. Mateusza, który „ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare” (Mt 13,52).

Aby wypełnić ten upragniony cel, najwyższą pomocą będzie dar Świętych Odpustów, które Penitencjaria Apostolska chętnie rozszerza na Rok Świętego Józefa poprzez niniejszy Dekret, wydany zgodnie z wolą Jego Świątobliwości Papieża Franciszka.

Udziela się Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Ojca Świętego) wiernym, którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu, uczestniczyć będą w Roku Świętego Józefa w okolicznościach i na sposoby określone przez tę Penitencjarię Apostolską.

  1. Święty Józef, prawdziwy człowiek wiary, zaprasza nas ze swej strony, abyśmy odkrywali synowską więź z Bogiem Ojcem, odnawiali naszą wierność modlitwie, przyjmowali postawę słuchania i odpowiadali z głębokim rozeznaniem woli Bożej. Udziela się zatem odpustu zupełnego wszystkim, którzy przez co najmniej pół godziny będą rozważać Modlitwę Pańską lub wezmą udział w jednym pełnym dniu skupienia, zawierającym rozważanie o Świętym Józefie.
  2. W Ewangelii przyznaje się Świętemu Józefowi tytuł „człowiek sprawiedliwy” (Mt 1, 19): on to, stróż „wewnętrznej tajemnicy, która znajduje się w głębi serca i duszy”[1], czyli uczestnik tajemnicy Boga i przez to szczególny patron forum wewnętrznego, zachęca nas do odkrywania wartości ciszy, roztropności i uczciwości w wypełnianiu naszych obowiązków. Cnota sprawiedliwości praktykowana w sposób wzorowy przez Józefa jest pełnym przylgnięciem do prawa Bożego, będącego prawem Miłosierdzia, „bowiem to właśnie miłosierdzie Boga prowadzi do pełni prawdziwej sprawiedliwości”[2]. Dlatego ci, którzy na wzór Świętego Józefa spełnią uczynek miłosierdzia względem ciała lub względem duszy, będą mogli otrzymać dar odpustu zupełnego.
  3. W powołaniu Józefa najważniejsze stało się jego bycie opiekunem Świętej Rodziny z Nazaretu, oblubieńcem Najświętszej Maryi Panny i prawnym ojcem Jezusa. Aby wezwać rodziny chrześcijańskie do odtwarzania tego przykładu wewnętrznej jedności, miłości i modlitwy, którym jest Święta Rodzina, udziela się odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Różaniec Święty w rodzinach i pomiędzy narzeczonymi.
  4. Sługa Boży Pius XII, w dn. 1 maja 1955 r. ustanowił święto Świętego Józefa Rzemieślnika, „w tym celu, aby godność pracy została uznana przez wszystkich ludzi i aby ta godność natchnęła życie społeczne i prawodawstwo, stanowione zgodnie z równym podziałem uprawnień i obowiązków”[3]. Dlatego udziela się odpustu zupełnego każdemu, kto powierzać będzie codziennie swoją działalność opiece Świętego Józefa, a także każdemu wiernemu, wzywającemu Rzemieślnika z Nazaretu w modlitwach wstawienniczych za tych, którzy szukają pracy, aby mogli znaleźć zajęcie, oraz aby praca wszystkich ludzi była bardziej godna.
  5. Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu „pokazuje nam, że Bóg jest tam, gdzie człowiek znajduje się w niebezpieczeństwie, tam gdzie człowiek cierpi, tam gdzie ucieka, gdzie doświadcza odrzucenia i opuszczenia”[4]. Udziela się zatem odpustu zupełnego wiernym, którzy odmawiać będą Litanię do Świętego Józefa (w tradycji łacińskiej) lub Akatyst do Świętego Józefa, w całości lub przynajmniej w odpowiedniej części (w tradycji bizantyjskiej), lub też jakąś inną modlitwę do Świętego Józefa, przypisaną jako własna w różnych tradycjach liturgicznych, w intencji Kościoła prześladowanego od wewnątrz i od zewnątrz oraz w intencji ulżenia wszystkim chrześcijanom, którzy cierpią prześladowania wszelkiego rodzaju.

Święta Teresa z Avila uznała w Świętym Józefie patrona we wszystkich okolicznościach życia: „Innym Świętym, rzec można, dał Bóg łaskę wspomagania nas w tej lub innej potrzebie, temu zaś chwalebnemu Świętemu, jak o tym wiem z własnego doświadczenia, dał władzę wspomagania nas we wszystkich”[5]. W niedawnych czasach Święty Jan Paweł II potwierdził ze swojej strony, że przykład Świętego Józefa nabiera „dla Kościoła naszych czasów szczególnej aktualności w związku z nowym Tysiącleciem chrześcijaństwa”[6].

Ponadto, celem potwierdzenia powszechności patronatu Świętego Józefa w Kościele, poza wspomnianymi wyżej okolicznościami, Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego wiernym, którzy odmówią dowolną prawnie zatwierdzoną modlitwę lub akt pobożności na cześć Świętego Józefa, np. „Do Ciebie, Święty Józefie”, szczególnie w dniach 19 marca i 1 maja, w Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, w Niedzielę Świętego Józefa (w tradycji bizantyjskiej), 19 dnia każdego miesiąca i w każdą środę, będącą dniem poświęconym wspomnieniu tego Świętego w tradycji łacińskiej.

W obecnej sytuacji publicznego zagrożenia zdrowia, rozszerza się dar odpustu zupełnego w sposób szczególny na osoby w podeszłym wieku, na chorych, umierających i wszystkich tych, którzy z usprawiedliwionych racji nie mogą wyjść z domu, a którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu oraz z intencją wypełnienia, gdy tylko to będzie możliwe, zwykłych warunków, odmówią w domu lub tam, gdzie zatrzymuje ich przeszkoda, akt pobożności na cześć Świętego Józefa, pocieszyciela chorych i Patrona Dobrej Śmierci, ofiarując z ufnością Bogu boleści i niedogodności własnego życia.

Dla duszpasterskiego ułatwienia w otrzymaniu łaski Bożej poprzez władzę kluczy Kościoła, Penitencjaria Apostolska prosi zatem usilnie, aby wszyscy kapłani wyposażeni we właściwe uprawnienia, ofiarnie i wielkodusznie poświęcali się sprawowaniu sakramentu pokuty oraz często zanosili Komunię Świętą do chorych.

Niniejszy Dekret jest ważny na Rok Świętego Józefa, bez względu na jakiekolwiek inne zarządzenia.

Sporządzono w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, dnia 8 grudnia 2020.

 

Mauro Kard. Piacenza

Penitencjarz Większy

 

Krzysztof Nykiel

Regens

 

[1] Pius XI, Kazanie z okazji ogłoszenia heroiczności cnót Sługi Bożej Emilii de Vialar: L’Osservatore Romano, 20-21.03.1935.

[2] Papież Franciszek, Przemówienie podczas Audiencji Generalnej dn. 03.03.2016.

[3] Pius XII, Kazanie z okazji uroczystości Świętego Józefa Robotnika (1.051955).

[4] Papież Franciszek, Anioł Pański (29.12.2013).

[5] Teresa od Jezusa, Księga życia, VI.

[6] Jan Paweł II, Adhortacja Apostolska “Redemptoris Custos” (15.081989), 32.

 

 

 

 

Tarnów, 16.10.2020.

Nasz znak: OC – 2/54/20

DEKRET BISKUPA TARNOWSKIEGO

W ZWIĄZKU ZE WZROSTEM ZACHOROWAŃ NA COVID-19

W związku z dynamicznym wzrostem zachorowań na COVID-19 w ostatnich dniach oraz wprowadzeniem nowych obostrzeń sanitarnych podczas zgromadzeń religijnych, niniejszym pragnę przypomnieć podstawowe zasady postępowania oraz przekazać dodatkowe postanowienia:

  1. Przede wszystkim ożywiajmy naszą modlitwę, prosząc Boga o ustanie pandemii oraz o potrzebne łaski dla dotkniętych tą chorobą i spieszących im z pomocą. Dołączajmy tę intencję do modlitwy różańcowej i modlitwy powszechnej we Mszy św. Warto nadal przywoływać w modlitwie eucharystycznej wstawiennictwa św. Szymona z Lipnicy oraz powrócić do śpiewania suplikacji.
  2. W związku z wprowadzonymi ograniczeniami dotyczącymi liczby uczestników zgromadzeń religijnych (1 osoba na 4m2w „strefie żółtej” i 1 osoba na 7m2 w „strefie czerwonej”) ponownie udzielam na terenie całej diecezji dyspensy od obowiązku uczestnictwa we Mszy św. w niedzielę i święta nakazane, aż do odwołania. Tych, którzy z niej skorzystają, gorąco zachęcam do duchowego łączenia się z Najświętszą Ofiarą za pośrednictwem środków społecznego przekazu, oraz do uczestnictwa w niej w dni powszednie. Pamiętajmy przy tym, o słowach naszego Zbawiciela – „Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego […], nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało […], ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (J 6 53-54).
  3. Przypominam, że wszyscy przebywający w świątyni powinni mieć zasłonięte usta i nos. Ten obowiązek dotyczy także członków LSO asystujących przy ołtarzu, osób zbierających składkę, a także kapłanów uczestniczących w większych koncelebrach (np. podczas pogrzebów). Wskazane byłoby również zakładanie maseczki na czas posługi w konfesjonale i udzielania Komunii św., jednak nie ma takiego obowiązku, gdyż osoby sprawujące kult religijny są z niego wyłączone. Przypominam, że osoby przyjmujące interesantów w kancelarii parafialnej oraz posługujące w ramach parafialnych bibliotek, poradni itp. również powinny mieć zasłonięte usta i nos.
  4. Proszę, aby przy wejściach do kościoła umieścić informację dotyczącą ilości osób, które mogą w nim przebywać oraz o obowiązku zasłaniania ust i nosa.
  5. Dozowniki z płynem do dezynfekcji winny być umieszczone w kancelarii parafialnej oraz przy wejściach do kościoła, przy konfesjonałach, w zakrystii a także na kredencji w prezbiterium (lecz nie na ołtarzu) tak, aby wszyscy udzielający Komunii św. mogli zdezynfekować dłonie przed tym obrzędem.
  6. Choć tradycyjną formą przyjmowania Komunii św. jest Komunia do ust, to jednak nadal należy umożliwiać wiernym przyjmowanie jej na rękę, zapraszając w pierwszej kolejności tych, którzy pragną ją przyjąć w taki sposób, lub – jeśli to możliwe – wyznaczając do tego osobnego szafarza. Proszę, by często podawać wiernym informację na ten temat (np. przed Mszą św. lub bezpośrednio przed obrzędem Komunii), zwłaszcza w niedziele i święta.
  7. W związku ze zbliżającą się Uroczystością Wszystkich Świętych i Dniem Zadusznym zachęcam do indywidualnego nawiedzania cmentarzy, rozkładając odwiedziny grobów swoich bliskich na całą „oktawę” Uroczystości, z którą związana jest możliwość zyskiwania odpustu zupełnego.
  8. Bardzo proszę, aby w duchu chrześcijańskiej odpowiedzialności za życie i zdrowie własne oraz bliźnich, stosować się do zaleceń wydawanych przez władze państwowe i służby sanitarne.
  9. Decyzja dotycząca organizacji tegorocznej wizyty duszpasterskiej tzw. kolędy zostanie podjęta w późniejszym terminie w oparciu o analizę stanu epidemicznego.

Raz jeszcze zachęcam wszystkich do wytrwałej modlitwy, zwłaszcza w intencji chorych oraz tych, którzy stracili swoich najbliższych. Nie zapominajmy także o osobach poświęcających swoje życie i zdrowie w walce ze skutkami pandemii i wspierajmy ich naszą modlitwą oraz życzliwością. Wszystkie nasze troski zawierzajmy ufnie Bogu w modlitwie różańcowej przez ręce Najświętszej Maryi Panny. Niech Ona wyprasza nam obfite błogosławieństwo i łaskę ustania pandemii.

Z pasterskim błogosławieństwem

† Andrzej Jeż

BISKUP TARNOWSKI

 

 

Warszawa, 3 października 2020 r.

Komunikat Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP

W związku z zapytaniem o publiczne inicjatywy krytyczne wobec Komunii św. na rękę, przypominamy, że chociaż główną formą przyjmowania Komunii w Polsce jest Komunia do ust (Wskazania KEP z 2005 r. nr 40), to jednak nie oznacza to, że inne zatwierdzone przez Kościół formy miałyby być same z siebie niegodne, niewłaściwe, złe lub grzeszne, jeśli spełnia się warunki stawiane w tej kwestii przez prawo liturgiczne.

Niewłaściwe i krzywdzące wiernych jest twierdzenie, że przyjmowanie Komunii św. na rękę, jest brakiem szacunku wobec Najświętszego Sakramentu. Podobnie niesprawiedliwe jest ukazywanie osób przyjmujących Komunię św. na rękę jako tych, którzy „winni są Ciała i Krwi Pańskiej”, z założeniem, że czynią to bez uszanowania, którego domaga się św. Paweł w 1 Liście do Koryntian. Co prawda Sobór Trydencki używa tego fragmentu na przypomnienie o godnym i pełnym czci przyjmowaniu Ciała Pańskiego, ale nadaje mu również wymiar duchowy, ukazując że niegodnym jest przyjmowanie Komunii w grzechu (Dekr. o Euch., sesja 13: 1/A, r. 7). Dodajmy, że słowo „niegodne” oznacza to, czego się nie godzi czynić, a tymczasem Kościół w swoim prawie uznaje za „godny” zarówno jeden, jak i drugi sposób przyjmowania Komunii. Potępiając jeden z godziwych sposobów przyjmowania Komunii św., wprowadza się nieład i podział w rodzinie Kościoła.

Nie można też stwierdzić, iż Komunia św. na rękę jest sama z siebie profanacją. W ten sposób zarzucałoby się Stolicy Apostolskiej, która dopuszcza Komunię na rękę, że akceptuje profanację (por. Mszał Rzymski, OWMR 161, rzymska instrukcja Redemptionis Sacramentum nr 92). Tymczasem faktyczna profanacja Eucharystii to czyn „mający znamiona dobrowolnej i poważnej pogardy okazywanej świętym postaciom” (instr. Redemptionis Sacramentum 107, por. KPK kan. 1367). Nie można więc zarzucać profanowania Eucharystii osobom, które z różnych powodów pragną przyjąć z wiarą i czcią Komunię św. na rękę, zwłaszcza w okresie pandemii.

Przypominamy także wszystkim szafarzom Komunii, zwyczajnym i nadzwyczajnym, że są oni zobowiązani do przestrzegania prawa liturgicznego, które stanowi, że kiedy nie ma niebezpieczeństwa profanacji, nie można ani zmuszać, ani zabraniać Komunii w jednej czy drugiej formie (por. Redempt. Sacr. nr 12). Szafarze nie mogą twierdzić, że samo udzielenie Komunii na rękę stanowi niebezpieczeństwo profanacji, jeśli wierny z wiarą i szacunkiem prosi o tę formę Komunii. Prawo oceniania i zmieniania praktyki liturgicznej należy do Stolicy Apostolskiej i dopóki ona uznaje Komunię na rękę za godziwy sposób udzielania wiernym Ciała Pańskiego, nikt nie powinien tego sposobu potępiać. Kto zaś to czyni, wprowadza nieład i podział w rodzinie Kościoła. Może się natomiast zdarzyć, że w okresach nadzwyczajnych, jak np. trwająca epidemia, biskupi na swoim terenie tymczasowo zawężą obowiązujące prawo (por. List kard. Saraha z 3 września br.), czemu należy być zawsze posłusznym, aby zachować w Kościele pokój, o który modlimy się we Mszy przed samą Komunią.

Niech szafarze udzielający Komunii na rękę poczuwają się do szczególnie wielkiej dbałości o cześć wobec Najśw. Sakramentu, zwracając uwagę na to, aby przy Komunii nie dopuścić do
gubienia okruszyn Hostii. W tym celu powinni dbać o jakość stosowanych do Mszy hostii, z wielką uwagą dbając o to, aby się nie kruszyły i nie pozostawiały na dłoniach wiernych okruszyn. Warto też przypomnieć za Mszałem, że „ilekroć przylgnie do palców jakaś cząstka Hostii, zwłaszcza po łamaniu Chleba i Komunii wiernych, kapłan powinien otrzeć palce nad pateną, a jeśli to konieczne, obmyć je. Ma również zebrać cząstki znajdujące się poza pateną” (OWMR 278). Kongregacja ds. Nauki Wiary w 1972 r. wyjaśniła, że „zasadniczo otarcie palców nad pateną powinno wystarczyć. Ale mogą się zdarzyć i takie przypadki, w których konieczna jest ablucja palców, jeśli np. wyraźnie widoczne partykuły pozostaną przyklejone do palców z powodu pocenia się” (dekl. De fragmentis eucharisticis). Jeśli kapłani są zobowiązani do sprawdzenia, czy na dłoniach nie pozostały okruszyny Hostii (OWMR 278), podobnie powinni postępować wierni. Dlatego ci, którzy z uzasadnionych powodów proszą o Komunię na rękę, zaraz po spożyciu Ciała Pańskiego powinni uważnie obejrzeć dłonie oraz zebrać i spożyć ze czcią każdą widoczną okruszynę, która mogła oderwać się od Hostii.

Bp Adam Bałabuch
Przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Konferencji Episkopatu Polski

 

 

Komentowanie jest wyłączone